USG ciąży 11-14 tydzień z oceną ryzyka wad genetycznych to jedno z najważniejszych badań prenatalnych w ciąży. Nazywane jest badaniem pierwszego trymestru lub testem złożonym (combined test), ponieważ łączy ocenę ultrasonograficzną z wynikiem badań biochemicznych z krwi mamy.
Kluczowym elementem tego USG jest pomiar przezierności karkowej (NT – nuchal translucency) – cienkiej warstwy płynu gromadzącego się pod skórą karku płodu. Zwiększona przezierność karkowa może wskazywać na podwyższone ryzyko aberracji chromosomowych, przede wszystkim zespołu Downa (trisomia 21), zespołu Edwardsa (trisomia 18) i zespołu Patau (trisomia 13), a także wad serca.
Pomiar NT jest wiarygodny wyłącznie w oknie czasowym 11+0 – 13+6 tygodnia ciąży, przy długości ciemieniowo-siedzeniowej (CRL) płodu 45-84 mm. Przed 11. tygodniem płód jest za mały, po 14. tygodniu fałd karkowy ulega naturalnej resorpcji i pomiar traci wartość diagnostyczną.
Badanie to jest zalecane każdej kobiecie w ciąży, niezależnie od wieku i czynników ryzyka. Wykonuje się je z kilku ważnych powodów:
Badanie nie wymaga bycia na czczo. Część biochemiczna (pobranie krwi) może być wykonana tego samego dnia lub wcześniej – krew analizowana jest pod kątem stężenia PAPP-A i wolnej podjednostki beta-hCG.
USG wykonuje się najczęściej głowicą przezbrzuszną, choć w niektórych przypadkach (otyłość, ułożenie macicy) lekarz może uzupełnić badanie głowicą przezpochwową. Pacjentka leży na plecach, a lekarz dokonuje pomiarów w ściśle określony sposób, zgodnie z wytycznymi Fetal Medicine Foundation (FMF).
Badanie trwa ok. 20-30 minut. Lekarz mierzy CRL, NT, ocenia obecność kości nosowej, anatomię płodu, a następnie wprowadza dane do programu obliczającego ryzyko. Wynik jest wyrażony jako stosunek (np. 1:10 000 – niskie ryzyko, 1:150 – podwyższone ryzyko).
Test złożony nie jest testem diagnostycznym – określa prawdopodobieństwo, a nie rozpoznanie. Wynik "wysokiego ryzyka" nie oznacza, że dziecko na pewno jest chore, a wynik "niskiego ryzyka" nie daje stuprocentowej pewności zdrowia. W przypadku podwyższonego ryzyka lekarz zaproponuje dalszą diagnostykę: nieinwazyjny test prenatalny z krwi mamy (NIPT/cfDNA) lub badanie inwazyjne (amniopunkcja, biopsja kosmówki).
Dokładność pomiaru NT zależy od doświadczenia operatora i certyfikatu FMF. Badanie powinno być wykonywane przez lekarza posiadającego aktualny audyt i certyfikat Fetal Medicine Foundation.
Wynik podawany jest jako stosunek, np. 1:500 oznacza, że statystycznie na 500 ciąż z takim wynikiem jedna będzie dotknięta daną wadą chromosomową. Im wyższa liczba po dwukropku, tym niższe ryzyko. Za granicę podwyższonego ryzyka przyjmuje się zwykle 1:300 lub 1:100 – zależnie od ośrodka.
Nie. Podwyższone ryzyko to wskazanie do dalszej diagnostyki, a nie rozpoznanie. Większość kobiet z podwyższonym ryzykiem rodzi zdrowe dzieci. Aby potwierdzić lub wykluczyć wadę chromosomową, konieczne jest badanie inwazyjne (amniopunkcja) lub test NIPT z krwi mamy.
Nie. Pomiar przezierności karkowej jest wiarygodny wyłącznie między 11+0 a 13+6 tygodniem ciąży. Po 14. tygodniu fałd karkowy ulega naturalnej resorpcji i wynik pomiaru nie ma wartości diagnostycznej. Dlatego tak ważne jest zapisanie się na badanie w odpowiednim terminie.