Opis
Sód to jeden z głównych elektrolitów w organizmie człowieka. Jest zlokalizowany w płynie zewnątrzkomórkowym i ma postać kationów (jonów dodatnich). Bierze udział w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Odgrywa istotną rolę w przewodzeniu impulsów nerwowych, skurczu mięśni oraz transporcie glukozy i aminokwasów.Źródłem sodu w organizmie jest dieta, w szczególności sól kuchenna, wędliny, ryby, sery oraz pieczywo. Dieta bogata w sód to czynnik ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego i chorób nerek. Poziom sodu to ważny parametr oceniany zarówno w warunkach szpitalnych, jak i w ramach podstawowej lub specjalistycznej opieki zdrowotnej.
Wskazania do badania
Badanie poziomu sodu jest jedną z najczęstszych procedur laboratoryjnych. Główne wskazania do jego wykonania to:
- choroby nerek lub ich podejrzenie,
- niewydolność serca lub jej podejrzenie,
- odwodnienie,
- biegunki lub wymioty (obecnie lub w ostatnim czasie),
- oparzenia, rozległe urazy,
- marskość wątroby,
- obrzęki,
- nadciśnienie tętnicze,
- cukrzyca,
- choroby tarczycy,
- dieta uboga lub bogata w sód,
- przyjmowanie płynów dożylnych lub żywienia pozajelitowego,
- przyjmowanie leków mogących wpływać na poziom sodu (np. leków na nadciśnienie tętnicze, przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych).
Przebieg badania
W celu oznaczenia poziomu sodu pobiera się krew żylną. Badanie nie wymaga szczególnego przygotowania. Należy zgłosić się na nie w godzinach porannych, najlepiej na czczo (tj. 8-12 godzin od ostatniego posiłku). Osoby przyjmujące stałe leki powinny omówić z lekarzem kwestię ich zażycia przed badaniem.
Interpretacja wyników
Zbyt wysoki poziom sodu (hipernatremia) jest najczęściej spowodowany:
- spożywaniem zbyt małej ilości płynów (w szczególności dotyczy osób starszych, które mają zaburzone odczuwanie pragnienia),
- utratą płynów wskutek wymiotów, biegunki, wzmożonego pocenia się,
- nadmierną podażą soli,
- chorobą nerek lub nadnerczy,
- moczówką prostą,
- przyjmowaniem niektórych leków (np. leków moczopędnych).
Objawy hipernatremii są następujące:
- wzmożone pragnienie,
- nudności, wymioty,
- pobudzenie,
- wzmożone napięcie mięśniowe,
- wzmożone odruchy ścięgniste,
- zaburzenia świadomości (aż do śpiączki),
- zmiana ilości wydalanego moczu (znaczne zmniejszenie w przypadku odwodnienia).
Główne przyczyny obniżonego poziomu sodu (hiponatremii) to:
- utrata wody przez skórę (oparzenia, nadmierne pocenie się),
- utrata wody wskutek wymiotów lub biegunki,
- choroby nerek,
- niewydolność serca,
- choroba Addisona,
- marskość wątroby,
- przyjmowanie niektórych leków (np. leków moczopędnych i przeciwdepresyjnych),
- zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH),
- niedożywienie.
Niedobór sodu może objawiać się w różny sposób, w zależności od przyczyny i czasu trwania tego stanu. Do możliwych symptomów należą:
- nudności, wymioty,
- ból głowy,
- senność,
- wiotkość skóry,
- suchość śluzówek,
- zawroty głowy,
- oddawanie mniejszej ilości moczu,
- zaburzenia świadomości (aż do śpiączki).