Wymazy pobiera się z różnych części ciała, tj.: nos, gardło, jama ustna, odbyt, pochwa, cewka moczowa, ucho, worek spojówkowy, a także z ran i odleżyn. W praktyce wymaz polega na potarciu błony śluzowej lub skóry za pomocą specjalnego narzędzia (wymazówki).
Posiew polega na naniesieniu pobranego materiału na odpowiednie podłoże i przeprowadzeniu hodowli. Do tego celu można wykorzystać próbki pobrane wymazówką lub płyny ustrojowe, m.in. krew, mocz, płyn mózgowo-rdzeniowy, plwocinę i płyn stawowy.
Posiewy i wymazy — wskazania
Lekarz może zlecić wykonanie wymazu lub posiewu w następujących przypadkach:
- nawracające infekcje,
- infekcje niereagujące na antybiotykoterapię,
- gorączka o nieznanej przyczynie,
- podejrzenie posocznicy lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
- świąd lub pieczenie sromu, upławy,
- dyskomfort przy oddawaniu moczu, krew w moczu,
- biegunka, ból brzucha,
- trudno gojące się rany,
- podejrzenie zakażenia bakteriami opornymi.
Przygotowanie do posiewu i wymazu
Jakość wyników mikrobiologicznych zależy od przygotowania pacjenta do badania oraz sposobu pobrania materiału. Poszczególne posiewy i wymazy różnią się zalecanym sposobem przygotowania. Należy ściśle przestrzegać zaleceń przekazanych przez lekarza.
