D-dimer, ilościowo

Opis

Badanie D-dimerów ilościowo jest testem laboratoryjnym mierzącym stężenie D-dimerów w surowicy lub osoczu krwi, które są produktem degradacji fibryny. Fibryna to białko, które stabilizuje skrzep. D-dimery powstają, gdy układ fibrynolityczny (rozpuszczający skrzepy) rozkłada usieciowaną fibrynę. Ich obecność jest zatem wskaźnikiem, że w organizmie doszło do aktywacji zarówno krzepnięcia, jak i fibrynolizy – czyli że skrzep krwi został utworzony, a następnie jest rozkładany.

Oznaczanie D-dimerów jest kluczowe przede wszystkim w sytuacjach nagłych w celu wykluczenia zatorowości płucnej (ZP) oraz zakrzepicy żył głębokich (ZŻG):

• Wykluczenie ŻChZZ: u pacjentów z niskim lub umiarkowanym prawdopodobieństwem klinicznym ŻChZZ (żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej), prawidłowy, niski poziom D-dimerów z bardzo dużą pewnością pozwala wykluczyć obecność ZP lub ZŻG.
• Wspomaganie diagnostyki: wynik podwyższony wskazuje na konieczność dalszej, pilnej diagnostyki obrazowej (np. angio-TK płuc), ponieważ oznacza aktywny proces zakrzepowo-zatorowy.